موتورهای دنده ای با راندمان و قابلیت اطمینان بالا، عمر طولانی، تعمیر و نگهداری آسان و کاربرد وسیع مشخص می شوند. آنها را می توان به موتورهای دنده تک مرحله ای، دو مرحله ای، و سه مرحله ای- طبقه بندی کرد و روش های نصب و چیدمان آنها عمدتاً شامل-نوع باز، نوع کواکسیال و نوع تقسیم-می باشد.
1. در موتور دنده استوانه ای-نوع دو-باز، دنده ها نسبت به موقعیت تکیه گاه نامتقارن هستند. هنگامی که شفت دچار تغییر شکل خمشی یا پیچشی می شود، بار به طور نابرابر در عرض دندان توزیع می شود. بنابراین، شفت باید با استحکام بالا طراحی شود و چرخ دنده ها باید دور از انتهای ورودی یا خروجی قرار گیرند.
2. ویژگی‌های موتور دنده‌ای استوانه‌ای دو مرحله‌ای-نوع دو-: شفت توسعه‌یافته موتور دنده‌ای از نوع اسپلیت می‌تواند از هر طرف گسترش یابد و پیکربندی کلی دستگاه را تسهیل کند. چرخ دنده ها در مرحله تقسیم همگی با دندانه های مارپیچ ماشین کاری می شوند که یک طرف به راست و طرف دیگر به چپ می چرخد تا با نیروهای محوری مقابله کنند. یک شفت باید بتواند حرکت محوری جزئی برای جلوگیری از گیر کردن چرخ دنده انجام دهد.
3. مشخصات موتور دنده کواکسیال: ابعاد شعاعی فشرده، اما ابعاد محوری نسبتاً بزرگ. از آنجایی که شفت میانی بزرگ است، انحراف آن تحت بار قابل توجه است و در نتیجه غلظت بار شدید در طول عرض دندان ایجاد می شود. علاوه بر این، از آنجایی که مرکز دو مرحله دنده باید در یک راستا باشد، استفاده کامل از ظرفیت تحمل بار -دنده مرحله با سرعت بالا دشوار است و روغن کاری یاتاقان های واقع در بخش میانی موتور دنده نیز چالش برانگیز است. انتهای ورودی و خروجی موتور دنده ای در انتهای مخالف همان محور قرار دارند که پیکربندی کلی سیستم انتقال را محدود می کند.