نحوه نگهداری یک موتور دنده مینیاتوری

Feb 18, 2026

پیام بگذارید

موتور دنده مینیاتوری یک مکانیسم انتقال قدرت است که با استفاده از یک کاهنده دنده سرعت چرخش موتور را به سرعت مورد نیاز کاهش می دهد و در عین حال گشتاور بیشتری به دست می آورد. کاهنده های دنده کاربردهای گسترده ای در مکانیسم های انتقال قدرت و حرکت دارند. آنها را می توان تقریباً در تمام سیستم های انتقال مکانیکی، از ماشین آلات سنگین و ابزارهای مورد استفاده در کشتی ها، اتومبیل ها، لوکوموتیوها و ساخت و سازها یافت. ماشین آلات پردازش و ابزار مورد استفاده در صنعت مکانیک. تجهیزات تولید خودکار؛ به لوازم خانگی و ساعت معمولی. کاربردهای آنها از-انتقال توان بالا تا-بار{4}}انتقال زاویه دقیق-در محدوده است. در کاربردهای صنعتی، کاهنده‌های دنده هم وظیفه کاهش سرعت و هم افزایش گشتاور را دارند. بنابراین، آنها به طور گسترده ای در تجهیزات تبدیل سرعت و گشتاور استفاده می شوند.

 

برای اطمینان از صحت مونتاژ موتور دنده مینیاتوری، برای جلوگیری از آسیب رساندن به درزگیر، لازم نیست موتور در حین نصب روشن شود. بازرسی را می توان با باز کردن درپوش روغن یا تمیز کردن گریس ضد زنگ روی سطح دنده با نفت سفید (دیزل) انجام داد. موتور دنده مینیاتوری را می توان با استفاده از یک کوپلینگ انعطاف پذیر بین شفت دنده و موتور یا واحد اصلی به شفت دنده یا سایر کوپلینگ های غیر صلب متصل کرد. نصب موتور گیربکس مینیاتوری باید پایدار و ایمن باشد و شیلنگ های تنظیم پایه باید محکم در جای خود قرار داشته باشند (باید از شیلنگ های فولادی استفاده شود). انحراف هم محوری بین موتور و کوپلینگ نباید از مقدار مجاز کوپلینگ مورد استفاده تجاوز کند. بررسی کنید که آیا پیچ و مهره های روی هر سطح آب بندی ظرف شل شده است یا خیر. اگر شل شدند، آنها را سفت کنید.

 

قبل از استفاده رسمی از موتور دنده ای مینیاتوری، باید آزمایش بار انجام شود. قبل از آزمایش بار، روغن روان کننده را مطابق با نشانگر سطح روغن اضافه کنید و شفت خروجی را به صورت دستی بچرخانید تا بچرخد. باید منعطف باشد و سپس به مدت دو ساعت بدون هیچ صدای غیرعادی کار کند. در آزمایش بار، بار باید به تدریج به بار کامل افزایش یابد (در صورت امکان در چهار مرحله 25، 50، 75 درصد و بار کامل باشد) و زمان اجرای هر مرحله نباید کمتر از 2 ساعت باشد. عملیات باید صاف و بدون ضربه، لرزش یا نشت روغن باشد. پس از تخلیه روغن روان کننده از دستگاه و تأیید عدم وجود ایراد، یا پس از فیلتر کردن روغن با یک عنصر فیلتر مشبک 200{17}}می توان از آن استفاده کرد. در صورت بروز هرگونه ناهنجاری در حین اجرای آزمایش، باید علت را شناسایی و برطرف کرد و بلافاصله به سازنده اطلاع داده شود. موتور گیربکس مینیاتوری باید هر شش ماه یکبار بازرسی شود. پس از آن، سطح دندان باید به طور منظم (هفتگی) از نظر عیوب مانند سوراخ شدن، سایش و چسبندگی بررسی شود. اگر ناحیه عیب در طول دندان و جهت ارتفاع دندان از 20% بیشتر شود، جفت دنده باید تعویض شود. چرخ دنده ها از روانکاری حمام روغن و روانکاری در گردش استفاده می کنند. روغن روانکار باید طبق دفترچه راهنمای تجهیزات انتخاب شود. موتورهای با سطوح دندانی نرم و متوسط{20}از N100~150 استفاده می‌کنند، در حالی که موتورهای دنده سطح دندان سخت از N220~320 استفاده می‌کنند. روغن روان کننده باید به طور مرتب بررسی و تعویض شود. موتورهای تنظیم سرعت تازه نصب شده باید بعد از 10-15 روز کارکرد روغن آنها تعویض شود. پس از آن، کیفیت روغن باید به طور منظم (هر 2-3 ماه) بررسی شود. اگر مشخص شد که غیر استاندارد است، باید فورا تعویض شود. به طور کلی روغن باید حداقل هر شش ماه یکبار تعویض شود. هنگام تست کیفیت روغن روانکار، در صورت وجود هر یک از شرایط زیر باید فوراً تعویض شود:

 

تعمیر و نگهداری روزانه موتورهای گیربکس میکرو عمدتاً شامل بررسی نشت روغن، بررسی سطح مایع در جعبه دنده، اطمینان از روانکاری مناسب، تأیید سفتی پیچ ها، بررسی منظم دمای تجهیزات و اندازه گیری سایش دندان با قرار دادن یک سیم راهنما در موقعیت مش بندی چرخ دنده ها است.